<P><A href="http://chafyeh110.ir"><IMG src="http://www.mihanupload.com/images/crbq85kuqkh6y7duafz7.gif"></A> </P>

1- هر سال که شعبان می آید، توی دلمان جشنی به پا می شود. گوشه گوشه قلب را خدا برایمان آذین می بندد. نور مصباح الهدایش در دل متجلی می شود. ذوق می کنیم برای آمدنش.

 از کودکی با نامش خو گرفتیم. نامی که مادرانمان با آن بزرگمان کرده اند. نامی که موقع دلتنگی ها ناخودآگاه به زبان آورده ایم. نامی که همیشه با گفتنش قطره اشکی سر خورده روی گونه هامان. خواسته های کوچک و بزرگمان را از او خواسته ایم و همیشه به او امید داشته ایم.

حسین، حسین، حسین،... وه که چه قدر این نام زیبا و خواستنی است. تجلی عشق خداست روی زمین.

و فردایِ میلاد "حسین"، ماه بنی هاشم، "ابوالفضل العباس" می آید. هم او که نامش برایم یادآور مردی است. ابالفضلی که سرچشمه "ادب" است و مردانگی.

2- اتوبوس های کربلا، شارع العباس نگه می دارند. اولین منظره ای که در کربلا می بینی، گلدسته های کاشی کاری حضرت عباس است و بعد بین الحرمین را با هزار شوق می پیمایی و به نخل های سبزش نگاه می کنی.

فرات کمی دور تر دلت را می سوزاند. آه از عطش عاشورا! حالا دیگر به حرم حسین رسیدی، السلام علیکی می گویی و وارد می شوی، نوشته کاشی های سردر را می خوانی: "قال سید الکونین حسین منی و انا من حسین". و با خودت تکرار می کنی و انا من حسین! حالا دیگر نوبت این ضریح شش گوشه است که در آغوش بگیری. کعبه شش گوشه‌ای که مهبط سلام های بعد از نمازمان است. همیشه با خودت می خواندی که: "بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا" و اینک بیش از هر موقعی بوی سیب، تو را مست کرده است.

3- کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا. کمی با خودت فکر می کنی. این عشق که به حسین داری، راحتت نمی گذارد، باید کاری کنی، هر روز عاشوراست و مولایت تنها! حسین زمان را شناختن دشوار است و در این عصر ارتباطات با این همه اطلاعات دشوارتر! آنان که رفتند، کاری حسینی کردند و آنان که مانده اند، باید کاری زینبی کنند و الا از یزیدیانند!

اَللَّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَيْنِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ.

* امام علی ابن الحسین علیه‏السلام می‏فرماید: از شیعیان صالح ما که زیارت کنند قبر مقدسش را پس باید اوقات سحر، در پی آن باشند که بوی سیب از قبر حسین علیه‏السلام

		پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم : هرکس علی را دوست بدارد ، فرشته ای از زیر عرش او را ندا دهد که ای بنده خدا ، عمل را از ابتدا آغاز کن که خداوند تمام گناهانت را بخشیده است . / بحارالأنوار جلد 65 صفحه 124

 این پست به بهانه سفرمعنوی محفل محبین الشهدا  

به کربلای مقدس نوشته شده است امیدواریم قابل استفاده باشد

                           پنج حدیث درباره کربلا                                                  

                             حدیث اول

                                         حریم پاک

عن النبی صلی الله علیه و آله و سلم قال:

..و هی اطهر بقاع الأرض و اعظمها حرمة و انها لمن بطحاء الجنة.

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در ضمن حدیث بلندی می‏فرماید: کربلا پاکترین بقعه روی زمین و از نظر احترام بزرگترین بقعه‏ها است و الحق که کربلا از بساطهای بهشت است.

بحار الانوار، ج 98، ص 115 و نیز کامل الزیارات، ص 264

                                حدیث دوم

سرزمین نجات

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:

یقبر ابنی بأرض یقال لها کربلا هی البقعة التی کانت فیها قبة الاسلام نجا الله التی علیها المؤمنین الذین امنوا مع نوح فی الطوفان.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: پسرم حسین در سرزمینی به خاک سپرده می‏شود که به آن کربلا گویند، زمین ممتازی که همواره گنبد اسلام بوده است، چنانکه خدا، یاران مؤمن حضرت نوح را در همانجا از طوفان نجات داد.

کامل الزیارات، ص 269، باب 88، ح 8

                               حدیث سوم

کربلا، کعبه انبیاء

قال ابو عبد الله علیه السلام:

لیس نبی فی السموات و الارض، اءلا یسألون الله تبارک و تعالی أن یؤذن لهم فی زیارة الحسین (علیه السلام)، ففوج ینزل و فوج یعرج.

امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ پیامبری در آسمانها و زمین نیست مگر این که می‏خواهند خداوند متعال به آنان‏رخصت دهد تا به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شوند، چنین است که گروهی به کربلا فرود آیند و گروهی از آنجا عروج کنند.

مستدرک الوسائل، ج 10، ص 244، به نقل از کامل الزیارات، ص 111

                            حدیث چهارم

عطر عشق

قال علی علیه السلام:

واها لک أیتها التربة لیحشرن منک قوم یدخلون الجنة بغیر حساب.

امیر المؤمنین علیه السلام خطاب به خاک کربلا فرمود: چه خوشبوئی ای خاک! در روز قیامت قومی از تو بپا خیزند که بدون حساب و بی درنگ به بهشت روند.

شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 4، ص 169

                              حدیث پنجم

ستاره سرخ محشر

قال علی بن الحسین علیه السلام:

تزهر أرض کربلا یوم القیامة کالکوکب الدری و تنادی أنا أرض الله المقدسة الطیبة المبارکة التی تضمنت سید الشهداء و سید شباب اهل الجنة.

امام سجاد علیه السلام فرمود: زمین کربلا، در روز رستاخیز، چون ستاره مرواریدی می‏درخشد و ندا در می‏دهد که‏من زمین مقدس خدایم، زمین پاک و مبارکی که پیشوای شهیدان و سالار جوانان بهشت را در بر گرفته است.

ادب الطف، ج 1، ص 236، به نقل از کامل الزیارات، ص

بسیجی عاشق کربلاست

وکربلا را تو مپندار که شهری است میان شهرها

ونامی است بین نامها!!!

نه......!    کربلاحرم حق است وهیچ کس را جز یاران حسین(ع)راهی به سوی حقیقت ندارند.

سید مرتضی آوینی

 شخصی بود كه چندان مقید به احكام شرع نبود

 ولی هر وقت در مسیرش به بیرق و پرچم مجالس عزاداری امام حسین (ع) بر می خورد به حضرت سلام می داد .

 آن شخص از دنیا رفت و در قیامت پرونده اعمالش را رسیدگی كردند و دیدند جهنمی تمام عیار است ؛

لذا حكم صادر شد كه او را به جهنم ببرند . ملائكه پرونده او را گرفتند و او را به سمت جهنم بردند .

 در بین راه آن شخص بیرق امام حسین(ع) را دید . محكم ایستاد و به ملائكه ای كه او را می بردند گفت : من در دنیا هیچ وقت بدون سلام كردن از این بیرقها رد نشدم و الان هم باید بروم یك سلام بكنم ، بعد با شما به جهنم می آیم .

ملائكه گفتند نمی شود ، كار تو تمام است و باید به جهنم بروی . تا این گفتگو بین آنها در گرفت حضرت اباعبدالله (ع) كه پای آن بیرق ایستاده بودند یك نگاه به آنها كردند و با همین نگاه ، آن شخص و ملائكه ی همراهش خود را در حضور حضرت مشاهده كردند .

حضرت فرمودند : گفتگوی شما بر سر چه بود ؟ ملائكه پرونده اعمال آن شخص را تقدیم حضرت كردند . حضرت نگاهی به آن كردند و به آن شخص فرمودند : این چیه ؟ ( یعنی چیز خوبی نیست ) و پرونده را به ملائكه پس دادند .

 ملائكه هم راه افتادند تا آن شخص را به جهنم ببرند . اما در بین راه متوجه شدند كه به سمت بهشت می روند . خیلی تعجب كردند . به پرونده آن شخص نگاه كردند . دیدند حضرت با همان نگاهشان زیر نامه اعمال آن شخص نوشته اند : " یا مبدّل السّیئات بالحسنات " : ای كسی كه بدی ها را به خوبی ها تبدیل می كنی . ملائكه هم آن شخص را به بهشت بردند و تحویل دادند .  

 {مصباح الهدی}  

گريه» مظهر شديدترين حالات احساسى انسان است، و علتها و انگيزه‏هاى مختلفى دارد كه هر يك از آنها نشان دهنده حالتى خاص است . در روايات ، بعضى از انواع گريه تحسين شده و از صفات پسنديده بندگان پاكدل خداوند به حساب آمده است ، و بعضى از انواع گريه مذموم شمرده شده است. گريه ، از حالات و انفعالات انسانى است كه با مقدمه‏اى از اندوه و ناراحتى روانى به طور طبيعى به ظهور ميرسد، و گاه ممكن است انگيزه‏اش هيجانات تند روانى باشد....